زغالسنگ كه زماني ماده ارزان، كثيف و بدون جذابيتي شمرده ميشد، در حال حاضر بزرگترين رشد مصرف را در بين انواع مواد سوختي جهان دارد. به گزارش متال بولتن استفاده از زغالسنگ در بسياري از كشورهاي در حال توسعه، بهواسطه فقر افزايش يافته است و اگر تكنولوژي زغالسنگ پاك كاربردي شود، اين ماده بهعنوان منبع گريزناپذير انرژي در آينده باقي خواهد ماند.
شركت معدني آنگلوآمريكن دومين شركت معدني بزرگ جهان در گزارشي اعلام كرد: زغالسنگ نه تنها در سال گذشته، بلكه بين سالهاي 2006ـ2000 و حتي در دههاي كه آغاز آن از سال 1996 است، سريعترين ميزان رشد در ميان سوختهاي مختلف جهان را بهخود اختصاص داده است. بيش از 70 درصد از اين رشد از جانب كشورهاي در حال توسعه، بهويژه چين، هند و اندونزي بوده است.
چين به تنهايي 72 درصد از رشد مصرف زغالسنگ جهان در سال گذشته را بهخود اختصاص داد. اين كشور همچنين 52 درصد از مجموع مصرف انرژي در جهان، در همان مدت را بهخود اختصاص داد.
كشور چين بزرگترين توليدكننده و مصرفكننده زغالسنگ در جهان است. اين كشور در طول 5 سال آينده، هر چند روز يكبار، يك نيروگاه جديد زغالسنگسوز افتتاح خواهد كرد. اين امر بهمنظور همراهي و حمايت از رشد ساليانه 10 درصدي اقتصاد داخلي چين صورت ميپذيرد.
زغالسنگ و توليد الكتريسيته
زغالسنگ همچنين سهم زيادي در پيشبرد صنايع مختلف جهان دارد. 28 درصد از مجموع نياز جهان به انرژي و 40 درصد از الكتريسيته مورد نياز آن از طريق زغالسنگ تامين ميشود. همچنين 66 درصد از فولاد دنيا بهوسيله زغالسنگ تهيه ميشود. قيمت نسبتا ارزان و دسترسي آسان به زغالسنگ سبب شده است در بسياري از مناطق جهان از اين ماده پرارزش براي توليد الكتريسيته استفاده شود.
در طول بيست سال گذشته، 700 ميليون نفر در چين از نعمت برق بهرهمند شدهاند. در حال حاضر زغالسنگ سوخت اصلي 77 درصد از ايستگاههاي توليد برق در كشور چين است. جريان الكتريسيته به 85 درصد از روستاهاي كشور هند نيز راه يافته است. 68 درصد از اين الكتريسيته از طريق نيروگاههاي زغال سنگسوز تامين ميشود.
به كمك صنعت توليد نيرو كه 90 درصد از آن را نيروگاههاي زغال سنگسوز تشكيل ميدهند، نسبت برقرساني در كشور آفريقايجنوبي در اين دهه دو برابر شده و از 35 به 66 درصد رسيده است. در آفريقاي جنوبي سوخت موتور اتومبيلها و هواپيماها از طريق زغالسنگ مايع نيز تهيه ميشود.
توليد انرژي
با توجه به اينكه زغالسنگ در بيش از 50 كشور دنيا فراواني دارد و معدنكاري ميشود، اين ماده ميتواند توليد جهاني انرژي را تا حد زيادي بالا ببرد. در حاليكه زغالسنگ در نقاط مختلف دنيا بهوفور يافت ميشود، دو منبع اصلي ديگر انرژي يعني نفت و گاز در خاورميانه و روسيه متمركز شده است.
زغالسنگ هم در كشورهاي توسعهيافته يافت ميشود و هم در كشورهاي در حال توسعه نسبت به ساير منابع انرژي ارزان، ايمن و قابل اطمينان است. بهعلاوه براساس برآوردهاي انجام شده، با احتساب ميزان مصرف فعلي، ذخاير نفت جهان تا 41 سال آينده و ذخاير گاز جهان تا 63 سال آينده به اتمام ميرسد در حاليكه ذخاير زغالسنگ تا 147 سال آينده به پايان نميرسد. با اين همه و با توجه به اين پيشزمينه، بايد به اين نكته توجه داشت كه جهان نيازمند استفاده بيشتر از انرژيهاي جايگزين و تجديدپذير است و استفاده از انرژي هستهاي بايد بيشتر شود. به هرحال محدوديتهاي طبيعي و قوانين بشري مانع تامين نياز انسانها به انرژي از طريق انرژي هستهاي و مواد تجديدپذير ميشود.
يك حقيقت اصلي در بازار الكتريسيته دنيا وجود دارد و آن اين است كه در حال حاضر 80 درصد از الكتريسيته جهان بهوسيله سوختهاي فسيلي توليد ميشود و تنها يك درصد از آن از طريق انرژي خورشيدي و انرژي بادي توليد ميشود. بنابراين به نظر نميرسد در آيندهاي نزديك مادهاي براي توليد الكتريسيته جايگزين زغالسنگ شود.
سوختهاي فسيلي تا سال 2050 بيشترين ميزان انرژي در جهان را توليد ميكنند و نياز جهان به نفت، گاز و زغالسنگ در سال 2050 نسبت به زمان فعلي بيشتر خواهد بود.
سرمايهگذاري در استفاده از اين سوختها همچنان افزايش مييابد و به امري ضروري تبديل ميشود، اما ما ميتوانيم از آنها بهصورت تميزتر و موثرتر استفاده كنيم.
